Terug

 

Terug

 

Terug

 

Terug

Onbezorgd oud worden in West-Friesland - De tijd dringt

 

Onder die titel vraagt een groep van kritische denkers en actieve doeners aandacht voor de gevolgen van de stijgende vergrijzing in onze regio. Daarbij wijzen zij op de noodzaak om voorzieningen, wonen, zorg en welzijn, voor de ouderen met die vergrijzing te laten meegroeien.

 

 

Die denkers en doeners hebben zich verenigd in de Stichting Zorg Zoals de Westfries het Wil (ZZWW). Een non-profit burgerinitiatief van Westfriezen die “niet langs de zijlijn willen klagen, maar willen aanpakken”. Hun doel is bij te dragen aan een levensbestendig West-Friesland, waar inwoners verzorgd en onbezorgd oud mogen worden. Dat doen zij samen met onder andere Hoorn en omringende gemeenten, woningcorporaties, zorgaanbieders en bedrijven. Maar zeker ook met de lokale bewoners via enquêtes en bijeenkomsten.

 

Rapport

Zo heeft de Stichting onlangs het rapport Onbezorgd oud worden in West-Friesland uitgebracht. Daarin schetst de Stichting de problematische ontwikkelingen in de ouderenzorg en de huisvesting voor ouderen. De tijd dringt! “Als we te laat beginnen is er straks onvoldoende betaalbare zorg voor tienduizenden Westfriezen. Daarbij bestaat het risico dat zorg een luxegoed wordt, dat alleen beschikbaar zal zijn voor de rijken. Vergrijzing is een maatschappelijk probleem dat de sectoren zorg, welzijn en wonen onder druk zal zetten.”

 

Manifest

Belangrijke knelpunten zijn in een manifest samengevat:

• Het dalend aantal professionals en mantelzorgers die ouderen de noodzakelijke zorg kunnen verlenen.

• Het toenemend aantal ouderen met dementie en het achterblijven van professionals en voorzieningen om hen te verzorgen.

• Een stijging van de zorgkosten, waardoor betaalbare en kwalitatief goede ouderenzorg steeds meer onder druk komt te staan.

• Een tekort aan levensloopbestendige woningen, waardoor ouderen moeilijk langer zelfstandig kunnen blijven wonen. Zo moeten in West-Friesland vóór 2040 minimaal 15.000 extra woningen aangepast of gebouwd worden voor ouderen.

 

Knelpunten die volgens ZZWW snel moeten worden aangepakt. Want “Als ouderenhuisvesting beter geregeld is, komen er minder mensen in het ziekenhuis en is er minder (thuis)zorg nodig.”

 

Interviews

In een aantal artikelen op de Nieuwssite ZZWW wordt deze problematiek en hoe die eventueel aan te pakken tegen het licht gehouden.

Zo vertelt een mantelzorger over haar moeder die op haar 85e nog naar een aanleunwoning in Wognum verhuisde. Een verhuizing die voor beiden rust, een veilig gevoel en nieuwe mogelijkheden bood. “Ze heeft haar hele leven in en rondom Rotterdam gewoond, dus ik rekende wel op wat gemopper. Maar ze zegt telkens dat ze nooit meer terug wil. Dat komt doordat ze nu veel meer aanspraak heeft dan toen ze nog in haar oude appartement woonde. Nu haalt ze elke dag haar krantje bij de receptioniste en doet ze twee keer per week mee aan een spelletjesmiddag. Ik merk echt dat ze is opgebloeid.”

 

In een ander artikel blikt wethouder Broersma terug op de verdwenen bejaardentehuizen met klein kamertjes en soms zelfs met een gezamenlijke badkamer. “Een deel van de ouderen heeft zeker behoefte aan geborgenheid of aan een aanleunwoning en fleurt op als ze verhuizen. Maar de ouderen van nu willen wel moderner wonen. Ik vind het Jozefhuis in Blokker een voorbeeld van hoe een verzorgingshuis mooi is omgebouwd tot ouderencomplex.”

“Samen eten, samen meedoen aan activiteiten, weten dat er iemand komt om je te verzorgen als er iets aan de hand is”, vult Fleming, de directeur van de Wilgaerde-Leekerweide groep, hem aan. “Maar ook in je eigen appartement met je kinderen eten en niet in de eetzaal is een wens. Of vrijwilligers die de mantelzorger ontlasten door een middag of een avond wat te gaan doen met een oudere.”

 

Ook de woningcorporatie De Woonschakel mengt zich in het debat over de ontwikkelingen in de ouderenhuisvesting. Directeur Gieling: “Mensonterend vind ik het: dan ben je meer dan 50 jaar getrouwd en word je van elkaar gescheiden omdat je partner naar een verpleeghuis moet. In het vernieuwde woonzorgcomplex Martinus in Medemblik hebben we daarom ook appartementen voor twee mensen gemaakt. “Natuurlijk”, waarschuwt hij meteen, “is het dan wel de bedoeling dat de achterblijvende partner na het overlijden van zijn of haar echtgenoot of echtgenote in het appartement mag blijven wonen. Dat moet wel goed geregeld worden, anders is het nog altijd vreselijk.”

 

Aan de slag

Op de site ZZWW rapport zet raderen in beweging kunt u lezen dat de verschijning van het rapport de tongen in positieve zin heeft losgemaakt. En nu maar hopen dat partijen nu ook de daad bij het woord voegen waardoor ouderen in onze regio inderdaad onbezorgd oud kunnen worden. Ook na de komende gemeenteraadsverkiezing. Overigens blijft de Stichting ZZWW ouderen, mantelzorgers en beleidsmakers oproepen om via info@zzww.nl mee te denken over en te reageren op hun ideeën en plannen.

 

Geplaatst: 2-2-2022