Terug

 

Terug

 

Terug

 

Terug

Les geven op het VMBO?

Gebruik een ervaringsdeskundige!

 

Dementie is een aandoening waarmee we allemaal, vroeg of laat, zelf of iemand in onze omgeving, mee te maken krijgen. Ook jongeren... En daarom is het goed hen te informeren over wat de aandoening inhoudt, hoe je het kan herkennen, hoe je er mee om gaat. Tenslotte zouden we ook graag willen dat jonge mensen kiezen voor de zorg voor iemand met dementie. Het is nog steeds niet ‘hip’ om mensen met dementie beroepsmatig te begeleiden of te verzorgen.

 

 

Als consulente geef ik regelmatig lessen over dementie aan VMBO-leerlingen, richting Zorg en Welzijn. Het zijn derdejaars leerlingen van rond de 16 jaar die nog niet concreet een keuze voor een doelgroep hebben gemaakt.

Ik ben gewend om aan oudere mensen les te geven, maar aan jonge pubers (ondanks dat ik ook kinderen in die leeftijd heb gehad) is dat toch wel even wat anders. "Hoe houd ik orde? Hoe krijg ik de aandacht? Waarom luisteren ze niet naar mij? Waarom bewegen ze zo veel? HELP!!!!!

 

Na een paar lessen kreeg ik al gauw in de gaten dat deze leerlingen behoefte hebben aan een les met veel variatie: een klein beetje theorie, een YouTube-filmpje, een quizje, etc. Dat werkt het beste om hun aandacht en concentratie voor dit onderwerp vast te blijven houden. Ervaringsverhalen van leerlingen over een opa, oma of tante met dementie ‘doen het ook goed’ en maken indruk op medeleerlingen. En zo werden mijn lessen steeds gevarieerder en kreeg ik er steeds meer plezier in. Totdat ik ontdekte dat iemand met dementie in de les het aller-áller mooiste is, omdat die de problematiek levensecht maakt!

 

Hans*, 63 jaar, is zo iemand. Hij heeft sinds enkele jaren de diagnose Alzheimer. Aan hem is niets te zien, hij oogt heel sportief, praat gezellig. Kortom: niets te merken van de dementie. Hans heeft tijdens zijn vroegere werk regelmatig les gegeven, iets met techniek of zo en hij praat makkelijk en duidelijk. In het project DemenTalent heeft hij aangegeven mee te willen gaan met lessen over dementie om daar ook zelf iets over te vertellen. En zodoende gaan we af en toe samen naar een middelbare school.

 

Mijn les begint zonder Hans en wissel ik mijn theoretische verhaal af met filmpjes e.d. Verder bereid ik de leerlingen alvast voor op de komst van Hans in het tweede deel van de les. Ondanks al mijn inspanningen blijft het altijd wat rumoerig en onrustig in de klas. Maar wanneer Hans verschijnt wordt het muisstil, alsof Sinterklaas binnenkomt. Hij gaat zitten en vertelt wie hij is en wat hij mankeert. Hij vraagt de groep om tijdens zijn verhaal niet te praten en geen vragen te stellen. Dat leidt hem af en raakt hij daardoor nog meer in de war. Graag na zijn presentatie de vragen als het kan…

 

Dan begint hij zijn verhaal, ondersteund met een briefje met aantekeningen. Wat voor werk hij deed, hoe de dementie begon, over zijn gezin en de medische onderzoeken. Als hij vertelt over het instorten van zijn wereld, omdat hij moest stoppen met werken, is hij zichtbaar geëmotioneerd.

De klas is één en al aandacht. Wát een bijzonder verhaal en wát een indruk maakt dit op de leerlingen. Hier word ík dan weer emotioneel van. Niemand die zich verroert, zelfs de mobieltjes blijven in de tassen of zakken.

 

Dan beëindigt Hans zijn verhaal en komen er de vragen. Of hij een voorbeeld kan geven van wát hij dan vergeet? Of hij de weg naar huis nog wel kan vinden? Of hij enig idee heeft hoe lang hij nog zal leven? Goede vragen waar Hans op indrukwekkende wijze en eerlijk antwoorden op geeft. Dan is het even stil. Eén van de leerlingen steekt haar vinger op. Ze vraagt zachtjes aan Hans of ze voor hem mogen klappen? En ja, dan volgt er een enórm applaus.

“Mooie les”, zegt Hans naderhand. “Wanneer weer?”

 

Bron: Addy de Mooij, dementieconsulente, www.geriant.nl/nieuws


*) Hans is een gefingeerde naam


Wilt u meer weten over het project DemenTalent, kijk dan bijvoorbeeld op onze site bij DemenTalent en Een gouden greep. Of op websites als Netwerk dementie en Hoorn, dementie

 

Geplaatst: 1-5-2020