Terug

 

Terug

 

Terug

De identiteit van de mantelzorger wordt soms vergeten!

 

“Mantelzorger zijn is een daad van liefde en compassie, maar het is belangrijk dat een mantelzorger ook aan de eigen behoeften denkt: voor zichzelf en ook voor degene voor wie gezorgd wordt. Maar ondanks die vaak intensieve zorgverlening hoeft hij of zij de eigen identiteit niet uit het oog verliezen”, aldus geestelijk verzorger Saskia Treu in haar verhaal over Adde.

 

 

Zorgen voor een ander!

Anja, de moeder van een goede vriendin van mij, heeft een paar intens zware jaren achter de rug. Het gedrag van haar echtgenoot, Okke, begon enkele jaren geleden te veranderen. Anja maakte zich ontzettend veel zorgen om haar echtgenoot. Uiteindelijk werd acht jaar geleden bij hem Alzheimer vastgesteld, maar de ziekte bleek al een paar jaar eerder begonnen te zijn. Ook al bleef zijn hartelijke karakter hetzelfde, zijn gedrag was erg moeilijk geworden. Een van de uitdagingen waar Anja voor stond was dat Okke op gegeven moment geen idee meer had of het dag of nacht was. Gewoonlijk dronk hij een glas ‘Gin-Tonic’ tijdens de lunch en nam hij een ‘Scotch Whisky’ voor het slapen gaan, maar omdat hij telkens vergat dat hij die al had gedronken bleef hij erom vragen!

 

Okke viel ook regelmatig, waardoor hij zijn arm, pols, knie en heup brak. Met als gevolg operaties en regelmatige ziekenhuisopnamen. Zijn zelfvertrouwen kreeg een flinke deuk en hij wilde geen mensen meer zien, terwijl hij jaren daarvoor juist graag onder de mensen was. Toch was het nog steeds een geweldig leuke man met veel gevoel voor humor, iemand die mensen niet snel vergaten. Anja was de enige persoon die voor haar man kon zorgen, omdat de kinderen niet in de buurt woonden. Echter, naar mate de jaren verstreken, vond zij het steeds moeilijker om voor hem te blijven zorgen.

Door de moeilijke situatie kwam het hele gezin onder spanning te staan. Uiteindelijk kwam hun dochter, Adde, dichterbij wonen om haar ouders te ondersteunen. Zij hielp hen voortdurend en dat viel haar soms erg zwaar.

 

Hoe gaat het met je?

Toen ik Adde op een dag tegenkwam en haar vroeg: "Hoe gaat het met je?", antwoorde zij heel snel: "Nou, het gaat goed met ons. Mijn moeder logeert om de vier maanden een week bij mij terwijl mijn andere zus voor vader zorgt. Vervolgens noemde zij enkele zaken waar zij zich zorgen over maakte en gaf mij een uitgebreide update over de toestand van haar ouders. “Ik maak mij zorgen dat een crisis het leven van mijn ouders overhoop zal gooien. Mijn moeder was altijd sterk en had haar zaakjes goed op orde, maar de afgelopen maanden was dit geleidelijk aan veranderd en haar toestand begon, net als bij mijn vader, ook snel te verslechteren. Mijn moeder was laatst bijvoorbeeld blij om mij te zien, maar dit keer stond er geen lunch meer voor mij klaar en de koelkast was bijna leeg. Wij deden altijd samen een kruiswoordpuzzel, maar ze kende de alfabetische volgorde niet meer als ze iets wilde opzoeken in het woordenboek. Ze was een perfectionist en dit viel haar heel erg zwaar.”

 

Nadat Adde even had gepauzeerd, zei ik nadrukkelijk tegen haar: "Ik vroeg hoe het met jou gaat." Het gemak waarmee zij sprak over de omstandigheden van haar ouders was meteen verdwenen en ik zag de tranen in haar ogen opwellen. Stotterend kreeg zij eruit: "Saskia, ik ben bang, moe en afgebrand. Ik trek het niet meer, ons leven lijkt een bodemloze put te zijn geworden.”

 

De eigen identiteit verliezen in het verhaal van een ander!

Beide reacties van Adde weerspiegelen de toestand van vrijwel elke mantelzorger die ik ken, inclusief mijzelf. We hebben de neiging onze identiteit te verliezen in het verhaal van iemand anders, de ander voor wie wij zorgen. Dan gaat het over hij/zij en wij, maar niet over ik en mij. Wanneer mantelzorgers naar hun eigen situatie wordt gevraagd, overvalt dat hen en hebben zij meestal moeite om hun gevoelens meteen te delen.

 

Het volledige relaas van Adde en hoe zij, dankzij hulp van een geestelijk verzorger, toch overeind is gebleven leest u in ‘De identiteit van de mantelzorger’.

Kijk voor meer informatie of het aanmelden voor een (gratis) consult met een geestelijk verzorger op Questio, Centrum voor Levensvragen. Bellen of mailen kan ook via 06-388 40 277 of info@stichtingquestio.nl

 

Dit artikel schreef Saskia Treu in het kader van het Alzheimer café, in relatie tot de dag van de Mantelzorger op 10 november 2022. De namen zijn i.v.m. de privacy gefingeerd.

 

Gewijzigd: 22-10-2022